Aan het College van B&W

Maastricht,  22 december 2009

Onderwerp: Artikel 37 vragen inzake intentie opheffen taleninstituut door de universiteit Maastricht en de opvatting en de consequentie dat het spreken van de Nederlandse taal  geen voorwaarde van integratie is voor de buitenlandse student.


Geacht College,

Maastricht kan zich als geen andere stad in Nederland profileren met een bevolking die veel talen spreekt. Dit is noodzakelijk vanwege onze  euregionale ligging. Die kwaliteit trekt ook veel bedrijven naar Maastricht. Aanwezigheid van tolk- en taalopleidingen zijn daarom als een vanzelfsprekend te beschouwen element in deze stad. Meertaligheid is nu net een van de aspecten  waar Maastricht als stad zich kunnen profileren t.o.v. de rest van Nederland. Het is een belangrijk voor de werkgelegenheid.
Wij zijn dan ook zeer verbaasd en verontrust over de volgende uitspraken:

“Het Talencentrum moet zijn kosten reduceren en de inkomsten zien te verhogen, maar vooral dat laatste zal “heel moeilijk” zijn, zei rector Gerard Mols tegen de universiteitsraad tijdens de bespreking van de universitaire begroting 2010. Het centrum gaat volgend jaar in ieder geval nog door, vervolgde hij, maar het is niet uitgesloten dat daarna de stekker eruit gaat: “Eventueel stoppen we ermee”.

1.    Vindt u dit een verstandige uitspraak?
2.    Bent u bereid een gesprek te entameren en aan te geven dat deze uitspraak absoluut niet strookt met de gemeentelijke zienswijze en het opheffen schadelijk is voor onze werkgelegenheid?
3.    Is deze geldstroom vanuit het Rijk  voor het Taleninstituut vermengd met die voor de universiteit waardoor zo gemakkelijk de stekker uit deze tak getrokken kan worden of is er een aparte geldstroom vanuit het Rijk voor het taleninstituut?
4.    Welke rol kunt u spelen om te voorkomen dat deze “blunder” wordt gemaakt?

“De UM moet meer investeren in Nederlandse les voor buitenlandse studenten”, klonk het vorige week vanuit de universiteitsraad.

Vooral de studentengeleding benadrukte de noodzaak van betere faciliteiten voor buitenlanders die Nederlands willen leren. Er zijn te weinig cursussen, en de prijs ligt te hoog. “Veel Duitsers doen Nederlands in Aken of Eindhoven omdat het daar goedkoper is”. Mols is sceptisch: “Als het daar goedkoper kan weet ik niet of het per se noodzakelijk is
Het debat is verknoopt met het vraagstuk van de integratie van buitenlanders, met name de Duitsers, in Maastricht. De studentengeleding ziet taalcursussen in het verlengde daarvan, ook om afgestudeerden naderhand voor de regio te behouden. Maar Mols heeft daar kennelijk meer en meer twijfels bij. “Is de Nederlandse taal belangrijk voor buitenlandse studenten? Ik vind niet dat het een voorwaarde voor integratie is”, zei hij.

Bovengaand stuk illustreren opvattingen en knelpunten die integratie en werkgelegenheid in de weg staan.
1.    Waarom zijn er te weinig Nederlandse taalcursussen in Maastricht en waarom zijn de prijzen hoger dan elders, door welke organisaties worden deze gegeven en welke rol kan de gemeente hierin spelen?
2.    Is het mogelijk - als aanvulling op het aanbod - om een werkgelegenheidsproject op te zetten om werkzoekenden of gepensioneerden die beide talen beheersen, in te zetten bij taalcursussen?

Studenten met een Nederlands paspoort zijn nog steeds in de meerderheid aan de UM (rond de 8700), gevolgd door de Duitsers (rond de 4400) en de Belgen (bijna zeshonderd). De overige 1300 komt van elders in de wereld.
Wederom staan we versteld van de uitspraak “Is de Nederlandse taal belangrijk voor buitenlandse studenten? Ik vind niet dat het een voorwaarde voor integratie is”.
Terecht wordt door de universiteitsraad geconstateerd dat het gaat om de integratie van buitenlanders en om  afgestudeerden na het afstuderen hier in de regio te behouden. Dit strookt met ons gemeentelijk beleid.
We nemen aan dat u deze visie - m.n. deze twee facetten - met de universiteit heeft afgestemd. Deze uitspraak illustreert een hemelsbreed verschil met het gemeentelijk beleid.

3.    Waarom ondersteunt  de universiteit deze visie niet?

4.    Buitenlanders moeten integreren door onze taal te leren spreken. Bent u van mening dat dit dus ook voor buitenlandse studenten geldt, die hier jaren in Maastricht wonen, leven en studeren en hopelijk een deel ervan hierna ook blijven om te werken?

5.        Bent u het met ons een dat deze opvatting buitenlandse studenten op een achterstand zet als er niet in hen wordt geïnvesteerd waardoor zij onze taal niet leren?

Steeds vaker vangen wij het signaal op dat de universiteit “een naar binnengekeerd instituut is” - dat blijkt ook uit boven aangehaalde uitspraken - en niet echt verankerd in de stad  Maastricht is.

6.    Hoe zou dit kunnen worden verbeterd?


Met vriendelijke groet,
Kitty Nuyts en Lodewijk Brüll
Liberale Partij Maastricht