Geachte burgers,
Onlangs werd u opgeschrikt door een uitzending van Nieuwsuur m.b.t. tot de afwikkeling van de Karosseer.
Ook wij, oppositiepartijen schrokken hiervan, maar tevens waren we blij dat er eindelijk na jaren, datgene naar buiten kwam waar wij de vinger niet op konden leggen, omdat we niet aan de schriftelijke bewijsstukken konden komen. Op de vele vragen die we stelden over hoge verplaatsingskosten ontvingen we nooit heldere en juiste antwoorden. Want zoals gebruikelijk was het College niet geneigd het achterste van haar tong te laten zien. Maar wij zijn als een bok op de haverkist blijven zitten!
Ondertussen bleven de tekorten bleven maar oplopen tot een bedrag van € 45 miljoen. Dat was ook de reden waarom wij steeds tegen deze raadsvoorstellen hebben gestemd i.t.t. de meerderheid van de Raad.
De eindrapportage die geen eindrapportage was, versterkte onze onvrede over een aantal onverklaarbare uitgaven in de afgelopen jaren.
Voor ons was het noodzaak om deze kwestie z.s.m. op de Raadsagenda te laten zetten, hetgeen ook gebeurd is, zoals u weet.
De wethouder werd gevraagd de Raad een compleet dossier te verschaffen, we hebben specifiek gevraagd naar inzage in alle uitbetaalde verplaatsingskosten van alle bewoners; bovendien hebben wij alle (geanonimiseerde) overeenkomsten, facturen, offertes, taxatierapporten en calculaties opgevraagd. Eveneens de criteria van de subsidievoorwaarden en briefwisseling met de auditoren, die bepaalde zaken hadden geconstateerd waardoor de subsidieaanvraag werd teruggetrokken.
Echter een compleet dossier werd niet geleverd en evenmin de specifieke stukken; de beantwoording van onze vragen was eveneens minimaal.
Ná de Raadsvergadering kregen wij belangrijke documenten gestuurd, die we vóór de vergadering hadden moeten ontvangen. Veel vragen vanuit de Raadsvergadering bleven onbeantwoord;
De oppositie heeft tijdens de Raadsvergadering geconstateerd dat de coalitiepartijen PvdA, VVD, D’66, Seniorenpartij en GL zich niet richtten op de beantwoording van onze kritische vragen, maar hun blik op de toekomst hadden gericht. Ze gaven aan niet terug te willen kijken.